Nieuws
De vrijheid die ik hier krijg is eigenlijk heel bijzonder #daaromwerkikbijachmea
01-07-2019 | 09:44
Liske van Someren

Liske van Someren (Medewerker Zorginkoop Langdurige Zorg bij Zilveren Kruis) werd vorige maand Nederlands Kampioen Para Badminton vrouwen Enkel. Deze topprestatie bereikte Liske dankzij haar ijzeren discipline én vrijheid van haar werkgever (naar eigen zegge). “Ik heb veel en zwaar getraind naast mijn 36-urige werkweek. Dat ik dat kan combineren is gewoon fantastisch!”

Liske werkt sinds 2012 bij Achmea. Ze begon als collega klantcontact bij Zilveren Kruis in Zwolle, verhuisde daarna richting het westen en kon zo overgeplaatst worden naar Leiden. Nog een verhuizing later, werd dat Leusden. “Ik heb altijd met veel plezier op verschillende locaties in diverse klantcontactfuncties gewerkt, maar ik wilde op een gegeven moment meer. Ik besloot de OR in te gaan, waar ik het bedrijf op managementniveau leerde kennen. Ook maakte ik een overstap naar Operations buitenland en later naar Zorginkoop. Daar heb ik het nu sinds januari erg naar mijn zin.”

Volgend jaar kampioen
Liske is nieuwsgierig, altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen en werkt graag hard. Ook naast het werk is ze erg actief. Vorige maand werd ze Nederlands Kampioen Para Badminton Vrouwen Enkel. En Liske weet als geen ander: dat komt je niet zomaar aanwaaien.

“Vorig jaar won ik brons. Toen zei ik: wat er ook gebeurt… In 2019 word ik kampioen! Ik heb echt alles op alles gezet. Het is voor mij fijn om een doel te hebben en daar naartoe te werken.”

Überfit

Liske trainde vier keer in de week 1,5 uur per dag, aangevuld met minimaal één keer per maand een wedstrijd. “Ik ben 1.25 meter lang maar moest vaak tegen mensen van ‘normale’ lengte spelen. Dus daar kwam dan nog een mentale strijd bij kijken: leren verliezen. Tegen een lange vrouw spelen is nu eenmaal moeilijker. Maar, je gaat er wel beter van spelen.”

Om zichzelf fysiek te verbeteren deed ze daarnaast nog aan veel conditie- en krachttraining. “En ik moest heel streng op m’n voeding letten. Elke dag zorgen dat je aan je stappen komt en in het weekend trainen of lange afstanden bewegen. Dat was zwaar, ja. Überfit moet je zijn. En dat allemaal naast een volledige werkweek van 36 uur.”

Eigenlijk heel bijzonder

Topsport met werk combineren. Dan is het wel prettig als je werkgever je daarin ondersteunt. “Ik heb geluk met veel vrijheid en verantwoordelijkheid. Eigenlijk maakt het bij ons niet uit wanneer je werkt, áls je maar werkt. Tuurlijk, er is wel eens een dag die je niet zelf kunt indelen, maar dat komt niet zo vaak voor. En over het algemeen is bij ons de regel: geef aan als het niet kan, dan kijken hoe we het anders moeten doen.”

“Grappig, eerst dacht ik dat dit normaal was. Maar, mijn vriend werkt ergens anders en als hij niet flexibel kon zijn dacht ik wel eens: ‘doe niet zo moeilijk’. Nu weet ik: hij krijgt gewoon niet zoveel vrijheid als ik. Ik besef maar al te goed dat dit eigenlijk heel bijzonder is. Daarom wil ik met dit verhaal ook niet mijzelf, maar juist mijn werkgever in het zonnetje zetten.”

De Wereldspelen

Die vrijheid werkt niet alleen heel prettig, Liske krijgt er écht energie van. “Dat is ook wel nodig, want op mijn werk moet ik natuurlijk gewoon fit zijn. Voor mijzelf en mijn collega’s. Die ik trouwens het liefst gewoon om mij heen heb. Ik ben niet zo’n thuiswerker. Mijn team steunt mij in alles in wat ik doe. Toen ik Nederlands Kampioen werd, hebben we dat natuurlijk uitgebreid met elkaar gevierd. Met bloemen en… taart!”

Even genieten van de overwinning, en dan weer door. Liske denkt graag na over de volgende stap in haar sportcarrière. “Ja, want het voelt wel erg leeg nu, een beetje stuurloos. Heb het liefst een beetje druk op de ketel. Over twee jaar zijn de Wereldspelen voor kleine mensen in Duitsland. Dus daar wil ik wel echt voor gaan.”

Een Achmeaan

Liske ziet en creëert niet alleen kansen voor zichzelf in de sport, ze doet het ook in haar werk bij Achmea. “Ik besef mij heel goed dat je functie nooit voor eeuwig zal zijn. Je moet mee kunnen gaan met veranderingen. Maar één ding weet ik zeker. Dat ik heel lang bij Achmea wil blijven werken. Dat kan voor het zorgkantoor zijn, maar wie weet wordt het nog wel eens Centraal Beheer. Als je je blijft ontwikkelen, dan is er zó veel mogelijk bij Achmea. Het klinkt misschien een beetje gek, maar ik voel mij écht verbonden met Achmea. Ja, ik ben een Achmeaan!”